Het weblog van Carola

10-07-2009

We zijn weer thuis!

Ik ben even weg geweest. Drie weken Nederland hebben  me weer even laten zien dat het heus niet alleen maar warm is in Oman. Raar is dat: als het 25 graden is in Nederland lopen we te puffen, terwijl we dat hier in Oman pas doen als het echt flink boven de 35 graden is! Toen het hier afgelopen januari ’s avonds wel eens 17 graden was, liepen we ons aan te stellen met vesten en truien!Op de dag dat we teruggingen naar Oman regende het heel toepasselijk verschrikkelijk hard, op z’n Hollands. Dus we waren blij dat we weer terug konden.

Bij aankomst op Seeb Airport moesten we langs het “swine-flu apparaat”.  In het vliegtuig hadden we al een fomulier moeten invullen dat wij in ieder geval nergens last van hadden, maar in Muscat nemen ze op dit moment het zekere voor het onzekere en dat is misschien maar goed ook.En nu zit ik weer naar het terras te kijken. De tuin is dor; het is duidelijk te zien dat het snoeiheet moet zijn geweest de afgelopen dagen. Echtgenoot rende meteen naar het weerstation om te kijken of dat klopt en ja hoor, het klopt: het was snoeiheet de afgelopen weken. Er wordt op het moment druk gebruik gemaakt van de waterbakken die we voor het gerief van de vogels neergezet hebben. Het lijkt verdorie het sportfondsenbad wel! Er staat een grote bak met water voor de grotere vogels en een kleine voor de kleinere (waar ze zich keurig aan houden) en ik heb nog geen vogel voorbij zien komen die niet amechtig zijn bek open heeft staan.Verder is het stoffig. Heel erg stoffig. Onderweg naar Muscat zagen we dat er een stofstorm woedde boven Iran en het is duidelijk dat we daar hier iets van mee krijgen. Het is vaal weer, het waait en het is alles behalve helder.Ik kijk dus naar een grijze tuin. Er ligt een laagje stof op de struiken en de tafels en stoelen zijn ook grijs. De meeste bloempotten zijn leeg gehaald door de tuinman en de lege potten staan schoongeboend te wachten op een koeler klimaat zodat we weer aan de gang kunnen met de petunia’s en het hele circus weer van voren af aan zal beginnen: petunia’s in de potten, bul-buls die ze opvreten, sateh-stokjes met aluminiumfolie vlaggetjes om ze af te schrikken. Vanmorgen vonden we ook weer alsvanouds de krant voor de deur. Drie weken geleden hadden we met handen en voeten aan de Bengaalse krantenjongen uitgelegd dat er drie weken niet met kranten gegooid hoefde te worden naar onze voordeur. Het lijkt er altijd weer op dat de man er niets van begrijpt, maar mooi dat dat niet waar is, vanmorgen hoorde ik “plof”en toen een wegscheurende motor en daar lag de krant dus weer.
En verder moest ik natuurlijk meteen boodschappen doen. Het leven hier is eigenlijk niet zoveel anders dan dat in Nederland, als je het goed beschouwt, maar na een paar weken afwezigheid verwacht ik hier altijd grote verschillen. Dat komt voornamelijk doordat er hier zo veel en snel gebouwd wordt en je moet echt niet gek opkijken als er opeens een gebouw staat op een plaats waar een aantal weken geleden nog niets stond. Maar deze keer zag ik eigenlijk geen grote veranderingen. Nou ja, goed, ze hadden de indeling van de supermarkt weer eens omgegooid, maar dat gebeurt zo vaak dat ik daar al niet meer van opkijk. Het is me volslagen onduidelijk waarom ze dat doen en de kans is groot dat het volgende week weer staat zoals het altijd stond, maar het is wel wat verwarrend voor de dagelijkse boodschappen. We zijn weer thuis!Ik ben even weg geweest. Drie weken Nederland hebben  me weer even laten zien dat het heus niet alleen maar warm is in Oman. Raar is dat: als het 25 graden is in Nederland lopen we te puffen, terwijl we dat hier in Oman pas doen als het echt flink boven de 35 graden is! Toen het hier afgelopen januari ’s avonds wel eens 17 graden was, liepen we ons aan te stellen met vesten en truien! Op de dag dat we teruggingen naar Oman regende het heel toepasselijk verschrikkelijk hard, op z’n Hollands. Dus we waren blij dat we weer terug konden. Bij aankomst op Seeb Airport moesten we langs het “swine-flu apparaat”.  In het vliegtuig hadden we al een fomulier moeten invullen dat wij in ieder geval nergens last van hadden, maar in Muscat nemen ze op dit moment het zekere voor het onzekere en dat is misschien maar goed ook. En nu zit ik weer naar het terras te kijken. De tuin is dor; het is duidelijk te zien dat het snoeiheet moet zijn geweest de afgelopen dagen. Echtgenoot rende meteen naar het weerstation om te kijken of dat klopt en ja hoor, het klopt: het was snoeiheet de afgelopen weken. Er wordt op het moment druk gebruik gemaakt van de waterbakken die we voor het gerief van de vogels neergezet hebben. Het lijkt verdorie het sportfondsenbad wel! Er staat een grote bak met water voor de grotere vogels en een kleine voor de kleinere (waar ze zich keurig aan houden) en ik heb nog geen vogel voorbij zien komen die niet amechtig zijn bek open heeft staan. Verder is het stoffig. Heel erg stoffig. Onderweg naar Muscat zagen we dat er een stofstorm woedde boven Iran en het is duidelijk dat we daar hier iets van mee krijgen. Het is vaal weer, het waait en het is alles behalve helder. Ik kijk dus naar een grijze tuin. Er ligt een laagje stof op de struiken en de tafels en stoelen zijn ook grijs. De meeste bloempotten zijn leeg gehaald door de tuinman en de lege potten staan schoongeboend te wachten op een koeler klimaat zodat we weer aan de gang kunnen met de petunia’s en het hele circus weer van voren af aan zal beginnen: petunia’s in de potten, bul-buls die ze opvreten, sateh-stokjes met aluminiumfolie vlaggetjes om ze af te schrikken.  Vanmorgen vonden we ook weer alsvanouds de krant voor de deur. Drie weken geleden hadden we met handen en voeten aan de Bengaalse krantenjongen uitgelegd dat er drie weken niet met kranten gegooid hoefde te worden naar onze voordeur. Het lijkt er altijd weer op dat de man er niets van begrijpt, maar mooi dat dat niet waar is, vanmorgen hoorde ik “plof”en toen een wegscheurende motor en daar lag de krant dus weer. En verder moest ik natuurlijk meteen boodschappen doen. Het leven hier is eigenlijk niet zoveel anders dan dat in Nederland, als je het goed beschouwt, maar na een paar weken afwezigheid verwacht ik hier altijd grote verschillen. Dat komt voornamelijk doordat er hier zo veel en snel gebouwd wordt en je moet echt niet gek opkijken als er opeens een gebouw staat op een plaats waar een aantal weken geleden nog niets stond. Maar deze keer zag ik eigenlijk geen grote veranderingen. Nou ja, goed, ze hadden de indeling van de supermarkt weer eens omgegooid, maar dat gebeurt zo vaak dat ik daar al niet meer van opkijk. Het is me volslagen onduidelijk waarom ze dat doen en de kans is groot dat het volgende week weer staat zoals het altijd stond, maar het is wel wat verwarrend voor de dagelijkse boodschappen. We zijn weer thuis!

Reacties:

• 04-09-2011 3:14:54 | yiCjOdjBUxwLGRxld

  seroquel iaqel propecia online without prescription qhntp

• 24-08-2011 2:09:01 | ZSlOGWmD

  prednisone 232 propecia zyban celebrex acyclovir and vioxx >:-)))

• 19-08-2011 2:33:07 | mqXlXwkNBmaT

  best price viagra =-[[ cialis levitra vs 376

Uw reactie:

Naam


Email
Reactie