Het weblog van Carola

24-07-2009

Vrije dagen

Op het moment dat ik dat schrijf weten we dat we volgende week  twee dagen vrij krijgen. Of één. Of eerst een dag en dan weer een dag werken en dan alsnog een dag vrij. Misschien met het weekend ertussen.

Eén dezer dagen vaart de profeet ten hemel. In tegenstelling tot de christelijke Hemelvaart, die altijd bekend is, zodat je precies weet wanneer je weer een vrije dag hebt, ligt de Islamitische Hemelvaart weliswaar vast (dit jaar namelijk op 20 juli) maar weet je niet wanneer je daar een vrije dag voor krijgt. Die valt namelijk niet automatisch op de 20e.
Wat we alvast wel weten, is dat er vanaf zondagavond zes uur tot maandagavond laat, geen drank meer geschonken zal worden op de club als teken van respect. Dan hebben we dat maar vast gehad. Waarschijnlijk zullen we niet eerder dan zondag of maandag horen hoeveel dagen er vrij zullen zijn en welke dagen dat zullen zijn. We gaan er van uit dat het dinsdag en woensdag gaat worden, maar we zijn er inmiddels wel aan gewend dat we daar niet op mogen rekenen.

Het is wel lastig plannen. Niet alleen recreatief, maar ook zakelijk. Het betekent namelijk wel dat er nauwelijks vrachtverkeer zal zijn die dagen, er zullen geen taxi’s rijden en ook geen bussen om Indiase werknemers te vervoeren.  Dat komt dan weer omdat vrachtauto’s, taxi’s en bussen alleen door Omani chauffeurs bestuurd mogen worden, in het kader van werkgelegenheid voor Omani. Gevolg is dan dat werknemers soms niet op hun werk kunnen komen, terwijl anderen niet van A naar B kunnen komen omdat er geen taxi’s rijden. Lastig.

Ik heb nooit begrepen hoe je de economie van een land draaiende kunt houden als men steeds maar weer in het ongewisse wordt gehouden over vrije dagen. Eigenlijk is het met alle feestdagen en officiële dagen hier het zelfde:  de data zijn vaak wel bekend, maar dat betekent niet dat die data ook vrij gegeven worden. Daarbij kan het dan ook nog zo zijn dat de overheids sector een andere vrije dag krijgt dan de particuliere. Het lijkt allemaal niet echt logisch en het is het ook niet, maar ondanks dat doet Oman het economisch toch aardig!

Nu maakt het voor deze tijd gelukkig niet zo heel veel uit, want het is rustig in Muscat, rustig op het strand, rustig in de winkels en rustig op de club.  De meeste expats zijn met vakantie, de scholen zijn gesloten (hoewel, de Indiase scholen draaien weer een heel ander schema; die beginnen volgende week alweer) en veel bedrijven draaien op halve kracht. Alle bekende gezichten zijn met vakantie. Ik zie bijna alleen onbekende gezichten van mensen die net aangekomen zijn en die nog even gebruik maken van de rust om de omgeving een beetje te leren kennen. Misschien niet de beste tijd van het jaar wat de hitte betreft, hoewel het eigenlijk wel meevalt voor de tijd van het jaar.

Wij hebben besloten dat we onze planning in eigen hand houden en we gaan volgende week een paar dagen naar één van de Arabische emiraten. Naar Ras al Khaimah om precies te zijn. Niet dat het nou zoveel uitmaakt of je naar Ras al Khaimah of Sjarjah, Fujairah of Ajman gaat, eigenlijk zijn al die emiraten hetzelfde, maar het is het idee om er even uit te zijn. Om weer even Arabische hoofddoeken in plaats van Omaanse kuma’s (de naam van de hoofddeksels die de mannen hier dragen) te zien en Arabische witte nummerborden in plaats van Omaanse gele. Wij zijn gauw tevreden, dat mag wel blijken.

Reacties:

Uw reactie:

Naam


Email
Reactie