Het weblog van Carola

11-09-2009

Ruiter te paard

Het  Hyatt hotel in Muscat lijkt op een roze Disney-kasteel. Vooral ’s avonds is het indrukwekkend om te zien: het is dan verlicht en dat roze bouwwerk steekt hoog boven de omringende gebouwen uit en ook vanaf het strand is het een prachtig gezicht; je ziet dan eerst de tuin met allemaal kleine lampjes in de palmbomen en daarachter dat sprookjeskasteel met verlichte torentjes.

De Rembrandt tentoonstelling -100 etsen van Rembrandt-  is in de bibliotheek van het Hyatt hotel. In de krant stond dat de etsen tentoongesteld zouden worden in een 17e eeuws decor, maar uiteindelijk beperkte dat decor zich tot de entree.  De oorspronkelijke entree is min of meer opgenomen in de uitvergrote foto van een grachtenpand, waardoor het dus lijkt alsof je een huis aan een van de grachten in Amsterdam binnenstapt. De tentoonstelling is de moeite waard, uiteraard in de eerste plaats om de etsen, maar ook om de film die vertoond wordt over de techniek van het etsen en niet in de laatste plaats om te kijken naar de tot de tanden toe bewapende politie die de hele zaak moeten beschermen. Foto’s mogen niet van ze gemaakt worden. Jammer.

Het is altijd leuk om mensen mee te nemen naar de lobby van het Hyatt. In die lobby staat namelijk een immens beeld van een ruiter te paard. Het zal wel een belangrijke ruiter zijn, maar (en ik schaam me diep) ik heb geen idee wie het is. De volgende keer moet ik toch eens even kijken. Dat paard met die ruiter er op, draait rond. Heel langzaam. Zo langzaam dat je elke keer dezelfde reactie krijgt: hè?, volgens mij stond dat paard daarnet nog met zijn hoofd de andere kant op. Nou, en dat is dan zo, maar dat zie je pas na een minuut of tien. Elke keer weer leuk. Verder kun je lekker lunchen aan het zwembad in het Hyatt en je loopt er zo het strand op en kunt dan een strandwandeling maken naar Shatti. We doen dat wel eens op een vrijdag: van Shatti over het strand lopen naar het Hyatt, daar lunchen en dan weer terug. Heb je mooi een aantal uren mee gevuld. Maar ja, het is nu Ramadan, dus er wordt niet geluncht. Voor de rest merken wij niet zo heel veel van Ramadan. Uiteraard eten of drinken we niet in het bijzijn van Omani, maar dat is dan ook zo’n beetje het enige wat er van je verwacht wordt. En verder merk je het hooguit aan de winkelsluiting: veel winkels (maar de supermarkten dan weer niet) sluiten tussen 1 en 7. Na zevenen is het donker en is de vasten gebroken en is het druk, heel erg druk, in de winkels.

En dan nog even over de Mexicaanse griep, the swineflu oftewel het H1N1 virus. Het Omaanse Health Department heeft besloten dat de Omaanse scholen tot na Ramadan gesloten blijven. Dat is dus een heel lange vakantie voor Omaanse kinderen, want de scholen sloten tussen midden en eind mei al voor de zomervakantie. Maar ze willen het zekere voor het onzekere nemen, dus vandaar dit gebod. Overigens is het verloop hier net zoals overal, denk ik. Ik heb de eerste mondkapjes gezien, maar krijg zwaar de indruk dat het eerder een status- symbool dan noodzaak is en voor de rest worden we via de krant goed op de hoogte gehouden. De Internationale scholen gaan wel gewoon open en daar beginnen de lessen zo rond begin september weer.