Het weblog van Carola

25-05-2010

Naar de bioscoop in Oman

In Nederland wil echtgenoot nooit met mij naar de film. Hij zegt dat het altijd regent als je weer buiten komt. Nu we in Oman wonen, wil hij opeens wel. In de eerste plaats natuurlijk omdat het inderdaad nooit regent als je weer buiten komt, maar ook omdat het hier een feestje is om naar de film te gaan. En dan heb ik het nog helemaal niet over het aanbod. Dat is namelijk net zo bijdetijds als in Nederland.

De bioscoop in Shatti is nog niet zo heel lang open. Het is er ruim, modern en schoon. De zalen stromen efficient leeg en weer vol en de stoelen zijn zonder meer comfortabel te noemen. De toeschouwers zijn een bonte mengeling van complete Omaanse families, vaders met dochters, groepen meisjes of groepen jongens, Indiers en expats uit alle hoeken van de wereld. En als je buiten komt, na de film, is het op het plein voor de bioscoop opeens een drukte van belang: de terrassen zitten vol, er wordt koffie gedronken en shisha (waterpijp) gerookt en men rijdt rondjes om gezien te worden. 

Meestal gaan wij na de film naar Shatti al Qurum, waar je de meeste terrassen vindt en waar in het weekend, half Muscat elkaar lijkt te vinden. Ook daar rijdt een lange stoet van auto’s rondjes, de ramen open, muziek op volle sterkte, jongens die uit de ramen hangen en, al rijdend, hele gesprekken voeren met hun vrienden die over de stoepen slenteren. Ze rijden toch langzaam daar, dus het kan.

Gesprekken met voorbijgangers kun je niet voeren op de nieuwe boulevard die Qurum met Shatti al Qurum verbindt. De nieuwe boulevard heeft een rotonde aan de ene kant en aan de andere kant en is dus heel geschikt om een uurtje of wat te berijden. Heen en weer. Met veel lawaai optrekkend, inhouden bij de “sleeping policemen” (snelheidsdrempels) en zwaaiend en roepend naar voorbijgangers.  

Wij zitten ook graag in het weekend in een van de koffietentjes aan de boulevard. Als er plaats is, tenminste, want het is er altijd druk en niet alleen op de terrassen. De hele boulevard wordt in beslag genomen door mensen die daar met hele families gaan zitten op de stoep (klapstoeltjes mee) om te praten en te eten. Niet zelden wordt de barbecue meegenomen en staat men de hele avond vlees te roosteren terwijl de kinderen op het strand spelen of met hun fietsjes de stoep onveilig maken. 

En op dat soort momenten realiseer ik me weer eens hoe snel Muscat is gegroeid in de afgelopen jaren. Vroeger was die hele boulevard er niet, toen werd hij aangelegd eind jaren ’90 van de vorige eeuw, maar eigenlijk alleen als verbinding tussen Shatti en Shatti al Qurum en na de storm Gonu, in 2007 toen de boulevard werd verwoest, is hij opnieuw aangelegd en meteen voorzien van meer verlichting, meer koffietentjes, meer restaurants en bredere trottoirs. Hij heeft nu een zekere allure. En die allure wordt nog vergroot als straks het nieuwe concertgebouw / theater zijn deuren gaat openen.

Langzaam zien we de bouw daarvan vorderen. Er werd gezegd dat hij in november 2009 klaar zou zijn, maar het is duidelijk dat we dat niet gehaald hebben. Maar echt heel lang kan het niet meer duren en dan hoeven we niet meer naar Dubai of Abu Dhabi voor grote voorstellingen!